Opis

Trio nazywane jednocześnie najlepszym zespołem jazzowym wśród rockmanów, jak i najlepszą grupą rockową wśród jazzmanów.
No dobrze, trochę to przesada, bo jednak rockowego pierwiastka znajdziemy tu znacznie więcej. Saksofon z grubsza po prostu przejmuje rolę gitary prowadzącej i gotowe. No, może perka chodzi tu nieco bardziej wyrafinowanie niż w typowym składzie rockowym. No i dwustrunowy bas obsługiwany slidem przez lidera rzadko robi typową „dudniącą” robotę jak to na ogół w rocku bywa, ponieważ brzmi zbyt osobliwie i często trzyma się wyższych rejestrów. Opis brzmi może niezbyt zachęcająco, ale rezultat okazuje się porywający. To jeden z zespołów, który można (i należałoby!) zaprezentować niemal każdemu: fanom rocka, matalu, popu czy jazzu. Taki „Let’s Take a Trip Together” powinien przypaść do gustu miłośnikom Toma Waitsa. Nikt nie powinien przejść obojętnie obok zespołu prowadzonego przez nieodżałowanego Marka Sandmana o ciepłym, acz grobowym głosie.
Wielu wskazałoby jako szczytowe osiągnięcie tercetu pośmiertne „The Night”, jednak tak wyciszona, bardzo wyrafinowana płyta nie jest zbyt reprezentatywna dla całości spuścizny Morphine. A z wszystkich pozostałych „Cure for Pain” wydaje się najbardziej uniwersalna i, nie bójmy się tego słowa, przystępna. Ale bynajmniej nie prymitywna.
W klimat wprowadza nas nastrojowa miniaturka „Dawna” (a wyprowadzi z albumu „Miles Davis’ Funeral”) i natychmiast rusza zadziorna, ruszająca d*pę „Buena”. Następnie dostajemy rasowego hita „I’m Free Now”, który spokojnie mógłby polecieć nawet w „eremefce” w porze największej słuchalności, ale oczywiście nie poleci, bo to byłoby zbyt piękne. Ale w takiej „Trójce” czy innej bardziej ambitnej stacji na wysokiej rotacji mógłbym sobie spokojnie wyobrazić utwór tytułowy. Nie zapominajmy również o „Candy”, której również niczego nie brakowało, by zostać hitem muzyki niezależnej. Ale bardziej typowe dla tria granie uosabiają raczej mocniejsze, bardziej garażowe „Thursday” czy „Head with Wings”. Niemniej poza typową M*rfiną usłyszeć tu można coś tak delikatnego jak “In Spite of Me” opartej na mandolinie (gościnnie Jimmy Ryan). Z reguły raz na płytę panowie taki kwiatek do kożucha dodawali.

Utwory

A:
01 Dawna
02 Buena
03 I'm Free Now
04 All Wrong
05 Candy
06 A Head with Wings
07 In Spite of Me

B:
01 Thursday
02 Cure for Pain
03 Mary Won't You Call My Name?
04 Let's Take a Trip Together
05 Sheila
06 Miles Davis' Funeral