Opis

„Critique Of Swing In Two Parts” czyli czwarty album solowy Pianohooligana to zarazem analityczne i pełne ciepła spojrzenie na zjawisko muzyczne, pozostające jednym z fundamentów twórczej myśli artysty. Mowa o swingu – podstawie jazzu i nieodłącznym elemencie kultur pierwotnych. Wariacyjna forma dyptyku Piotra Orzechowskiego zadaje pytanie o rolę i nieuchwytną naturę swingu, kwestionując jego dotychczasowe, potoczne znaczenie.
Po przeszło sześciu latach od pianistycznej trylogii wydawniczej dla Decca Classics (Experiment: Penderecki, 15 Studies For The Oberek i 24 Preludes & Improvisations) pianista wraca z wyjątkowo zagadkowym krążkiem. Podzielona na dwie ścieżki Krytyka swingu konsekwentnie kontynuuje oś unikalnych, „dźwiękowych manifestów” Pianohooligana, lecz tym razem zaskakuje oszczędnością formy i bardzo osobistym, frapującym brzmieniem.
Jak pisze Piotr Metz w liner notes albumu:
"Pianohooligan poszukał intuicyjnego, naturalnego, uniwersalnego pierwiastka, który jest wszędzie. Autentyczny, niezaplanowany, ludzki element, który pozwala na zupełnie inny, niejako metafizyczny sposób przeżywania muzyki.
W czasach niezliczonych połączeń międzygatunkowych, Orzechowski sięga po jakość wspólną, podstawową."
Album „Critique Of Swing In Two Parts” powstał w koprodukcji z Narodowym Centrum Kultury. Partnerami projektu są: Pogram 2 Polskiego Radia oraz Jazz Forum.
Od głośnego zwycięstwa na szwajcarskim Montreux Jazz Solo Piano Competition 2011, Piotr Orzechowski, znany też jako Pianohooligan, pozostaje jednym z najbardziej ekscytujących polskich pianistów-improwizatorów. Bezkompromisowy dekonstruktor twórczości Krzysztofa Pendereckiego, artystyczny partner Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Sinfonii Varsovii, czy gwiazd światowego jazzu jak Randy Brecker, Avishai Cohen czy Carlos Zíngaro, oraz wielkich osobowości muzyki elektronicznej, by wymienić tylko Adriana Utleya z Portishead i Williama Basinskiego – koncentruje się jednak przede wszystkim na autorskiej twórczości solowej, która wymyka się prostym gatunkowym podziałom.
Orzechowski jest autorem uznanych pionierskich przedsięwzięć wydawniczych, jak m.in. „Dziady” (2019, Anaklasis/PWM) na kwartet jazzowy z plejadą gigantów muzyki ambientowej, monumentalnego dzieła solowego „24 Preludes & Improvisations” (2017, Decca Classics) nawiązującego formą do DWK J.S. Bacha, czy radykalnego „Experiment: Penderecki” (2012, Decca Classics) powstałego we współpracy z samym kompozytorem, dającego skuteczny asumpt do artystycznego dialogu między światem jazzu i muzyki nowej.
Laureat nagrody „O!Lśnienia” Onetu, regularnie wyróżniany przez Gazetę Wyborczą, Rzeczpospolitą, Jazz Forum czy RadioJAZZ.FM, wielokrotnie nominowany do nagrody „Fryderyk” i „Koryfeusz Muzyki Polskiej”.

Utwory

1. One
2. Two