Opis

2 sierpnia minęło 26 lat od jego śmierci, a wczoraj być może osiągnąłby słuszny wiek 85 lat, gdyby AIDS i niewydolność serca nie skróciły jego żywota. To właśnie o nim śpiewa Fisz (Bartosz Waglewski, syn Wojciecha z Voo Voo) w piosence „Radar” z albumu Tworzywa Sztucznego o tym samym tytule (projekt stworzony *naturalnie* z młodszym bratem Piotrem „Emade”).
Fela Kuti, postać niezwykle barwna: nigeryjski wokalista, multiinstrumentalista (saksofon, klawisze, gitara, trąbka). Działacz społeczny na rzecz praw człowieka. A z naszego punktu widzenia gigant i jeden z prekursorów afrobeatu. Afrobeat to powstałe pod koniec lat 60. transowe, hipnotyczne połączenie afrykańskich rytmów (stąd na ogół wykorzystanie licznych perkusjonaliów) i śpiewu z jazzem i funkiem. Jeśli zaś chodzi o warstwę liryczną, w utworach z tego nurtu dominują tematy zaangażowane społecznie (dyskryminacja czarnych, wojny, niesprawiedliwe rządy elit czy problemy Trzeciego świata takie jak głód i ubóstwo).
Kuti przeszło dwie dekady współpracował ze zmarłym przed 3 laty Tonym Allenem (spotkali się w zespole Africa 70), czyli drugim tuzem tego gatunku (przylgnęła doń łatka najlepszego perkusisty na świecie – autorstwa Briana Eno). Na samym początku zaliczył też występ z innym wirtuozem bębnów, samym Gingerem Bakerem, co zaowocowało debiutem fonograficznym „Live!”.
Głośno było o życiu, hm, uczuciowym Kutiego. W ramach obrządku własnej religii poślubił za jednym zamachem wszystkie kobiety, które były w tamtej chwili na scenie. A było ich ponoć 27. Następnie z wszystkimi się rozwiódł, lecz wiele z nich przy nim zostało.
Szczęśliwie się składa, że dysponujemy wszystkimi najbardziej klasycznymi (i nie tylko!) pozycjami z dyskografii artysty, m.in. „Zombie”, „Gentleman”, „Shakara” no i płyta o niezapomnianym tytule „Expensive Sh*t”. Wszystkie łączy to, że są po prostu za krótkie (średnia długość oscyluje wokół pół godziny). Ale tym chętniej człowiek skusi się na powtórkę.
Na deser prosimy sięgnąć również po nagrania wspomnianego Allena, zwłaszcza po cieszący się największą estymą „Secret Agent”.

Utwory

A. Zombie
B. Mr. Follow Follow (Mister Follow Follow)