Opis

Samba i Alice pochodzą z dwóch różnych światów. On pracuje na zmywaku w paryskim hotelu, ona jest woluntariuszką, która po latach pracy w korporacji postanowiła przewartościować swoje życie i pomagać ludziom. Gdy wskutek biurokratycznej pomyłki Samba trafia do aresztu, jego sen o lepszym życiu pryska, a co więcej grozi mu przymusowa deportacja z Francji. Alice postanawia mu pomóc za wszelką cenę, ale żeby to zrobić będzie musiała nie tylko przekroczyć granice prawa, ale też odpowiedzieć sobie na pytanie, gdzie przebiega granica między zaangażowaniem i poczuciem misji, a głębokim uczuciem…

NASZA RECENZJA:

Twórcy „Nietykalnych” najwyraźniej próbowali uraczyć nas kolejną ciepłą historyjką, lecz nie tędy droga. O ile tamten obraz rzeczywiście należał do „feel good movie”, o tyle tutaj wyszło trochę zbyt przewidywalnie nawet jak na tego typu kino.
Alice (Charlotte Gainsbourg) – doświadczona w pracy korporacji, lecz debiutująca jako wolontariusz –jest bardzo roztargniona, co bynajmniej nie pomaga w zgłębieniu tajników nowej pracy choć bardzo się stara. Aż nazbyt: przekracza bowiem podejście profesjonalne, niebezpiecznie zbliżając się do psychicznej zażyłości z niesłusznie oskarżonym Sambą (Omar Sy). Ponadto łatwo ją wyprowadzić z równowagi – i to właśnie wybuch gniewu w pracy zbliża do siebie dwójkę bohaterów.
Trudno nie odnieść wrażenia, że rola Gainsbourg miała być swego rodzaju odreagowaniem po „Nimfomance”, gdyż odmienność w wymowie obu dzieł jest radykalna. Tak czy owak dzięki emocjonalnej interpretacji Alice aktorka miała tu więcej do popisu w porównaniu z postacią oschłej Joe z obrazu Larsa Von Triera. Z kolei Omar Sy znów gra „dobrego, prostego człowieka”: jednak z powodów różnych (choć dosyć prawdopodobnych) splotów okoliczności musi uciekać przed policją. Nie trzeba być specjalnie bystrym czy wybitnie oblatany w kinematografii, by domyślić się, że Alice przyjdzie z pomocą naszemu tytułowemu „nielegalnemu” bohaterowi.
Styl reżyserski duetu Eric Toledano/Olivier Nakache jest w zasadzie przezroczysty. Poza chętnie stosowanym efektem zwolnienia „taśmy” – a teraz „cyfry” – próżno szukać charakterystycznych dlań wyróżników. Już łatwiej o takowe na płaszczyźnie tematyki. Znów bowiem obcujemy z motywem starcia rodowitych Francuzów z imigrantami – i ponownie w konwencji zaiste pociesznej, gdzie ciepły i „ostrożny” dowcip miesza się z dozą wzruszeń. Zarazem trudno znaleźć jakiś ewidentny przytyk do filmu. To obraz, który tak łatwo obejrzeć, że z łatwością można „się zapomnieć” i go… nie zapamiętać. Chyba największa siła seansu tkwi w przejrzystej fabule z oczywistym przesłaniem. Niemniej warto wsłuchać się w na całkiem niezły podkład muzyczny (Stevie Wonder, Gilberto Gil, Bob Marley). Nie zmienia to jednak faktu, iż słuch po „Sambie” chyba prędko zaginie.

Aktorzy

Omar Sy - Samba Cissé
Charlotte Gainsbourg - Alice
Tahar Rahim - Walid aka Wilson
Izïa Higelin - Manu
Issaka Sawadogo - Jonas Karanoto
Hélène Vincent - Marcelle
Youngar Fall - Lamouna, Samba's uncle
Christiane Millet - Madeleine
Jacqueline Jehanneuf - Maggy
Liya Kebede - Magali aka 'Gracieuse'