Opis
Jeśli lata 80. miałyby twarz, to byłaby to twarz Phila Collinsa na okładce "No Jacket Required". To album, który w 1985 roku był po prostu wszędzie – z głośników w samochodach, na szkolnych dyskotekach i w każdej stacji radiowej od Londynu po Tokio. Phil wchodzi tu w tryb „maszyny do robienia hitów”miksując swoje legendarne partie bębnów z najbardziej chwytliwymi synth-popowymi melodiami i radosnymi sekcjami dętymi, które brzmią jak definicja luksusu tamtej dekady. Muzyka, która nie bierze jeńców: jest przebojowa, pewna siebie i wyprodukowana z taką pompą, że słuchając jej, masz ochotę ubrać za dużą marynarkę z poduszkami na ramionach i biegać po mieście. Mimo tej całej otoczki "supergwiazdy", Phil wciąż brzmi jak Twój ulubiony kumpel, który po prostu ma niesamowity dar do pisania melodii, których nie da się wyrzucić z głowy przez tydzień. To idealna płyta na poprawę humoru, kiedy potrzebujesz solidnej dawki "ejtisowej" energii i dowód na to, że perkusista może rządzić światem popu.
Tytuł płyty wziął się z dość zabawnej, ale upokarzającej sytuacji. Phil nie został wpuszczony do ekskluzywnej restauracji w Chicago, ponieważ nie miał na sobie marynarki (wymagany był „jacket”). Collins, będąc u szczytu sławy, uznał to za tak absurdalne, że postanowił zatytułować swój album właśnie „Marynarka niewymagana”. W środku okładki umieścił zdjęcie, na którym pozuje w samej koszuli, żeby ostatecznie dopiec sztywnym odźwiernym. Natomiast w chórkach do dwóch największych hitów z tej płyty – Take Me Home i Don't Lose My Number – zaśpiewał sam Sting oraz Peter Gabriel! WOW! Phil miał wtedy taką pozycję w branży, że najwięksi artyści wpadali do niego do studia po prostu „pomóc kumplowi” przy nagrywkach.
Co więcej, album odniósł tak gigantyczny sukces, że Phil Collins stał się jedynym artystą w historii, który tego samego dnia (podczas legendarnego koncertu Live Aid) wystąpił zarówno na Wembley w Londynie, jak i w Filadelfii w USA – poleciał tam Concordem, żeby zdążyć na oba sety! Takie tam!
Utwory
. No Jacket Required
A1. Sussudio 4:24
A2. Only You Know And I Know 4:21
A3. Long Long Way To Go 4:22
A4. I Don't Wanna Know 4:15
A5. One More Night 4:51
B1. Don't Lose My Number 4:48
B2. Who Said I Would 4:01
B3. Doesn't Anybody Stay Together Anymore 4:18
B4. Inside Out 5:15
B5. Take Me Home 5:51
. Fully Tailored
C1. Sussudio (Live Berlin, 1990) 7:11
C2. Don't Lose My Number (Live Paris, 1997) 5:00
C3. Who Said I Would (Live Dallas, 1985) 4:32
C4. Long Long Way To Go (Live Paris, 1997) 3:56
D1. Only You Know And I Know (Live Europe, 1994) 4:52
D2. Easy Lover (Live Paris, 1997) 5:03
D3. Inside Out (Live Berlin, 1990) 5:31
E1. Doesn't Anybody Stay Together Anymore (Live Berlin, 1990) 5:56
E2. One More Night (Live Berlin, 1990) 5:54
E3. Take Me Home (Live Berlin, 1990) 8:54
F1. One More Night (BBC Live Version, 1985) 3:35
F2. Long, Long Way To Go (Live At Live Aid, Wembley Stadium, 13th July 1985) 3:44
F3. Against All Odds (Take A Look At Me Now) (Live Dallas, 1985) 3:52
F4. Sussudio (A Hot Night In Paris) (Recorded Live 1998) 6:53
G1. Only You Know And I Know (Demo) 3:43
G2. One More Night (Demo) 4:41
G3. Take Me Home (Demo) 5:22
G4. Sussudio (Demo) 3:22
H1. The Man With The Horn 3:55
H2. I Like The Way 4:25
H3. We Said Hello Goodbye 4:21
. Medley Mega Mix 7:34
H5. Separate Lives 4:08
