Opis

Dokładnie 53 lata temu świat poznał trzeciego długograja BLACK SABBATH. Ponad pół wieku temu grupa z Birmingham wydała dwa kluczowe albumy, które stały sie ikona heavy metalu, czyli "Paranoid" i właśnie "Master of Reality". Jezusieńku, jak ja tą płytę namiętnie słuchałem za młodu! Jedna z moich ulubionych pozycji ever! Ten album ma wszystko czego me uszy uwielbiają słuchać - od ciezkich riffów ("Into the Void", "Children of the Grave") przez mrok i melodyjność ("Lord of This World", "Seet Leaf", "After Forever") a skończywszy na kapitalnej balladzie "Solitude", która doczekała się wieeelu niemniej wspaniałych coverów. Black Sabbath z Ozzym miał w sobie to "coś" co przykuwało moją metalową duszę niemal z marszu i od zawsze miałem dylemat co zmieniło moje postrzeganie rocka. Czy może hard rock w wykonaniu Led Zeppelin? A może proto ciężar Deep Purple? No i z biegiem lat i doświadczeń muzycznych mogę jasno stwierdzić że "matką" mojego gustu stała sie wczesna twórczość BS, z "Master of Reality" na czele. Co ciekawe, ta płyta też poniekąd wprowadziła mnie do światka black metalowego, gdyż okolo 2011 roku sprzedając swoją akustyczną gitarę, usłyszałem od znajomego kupca: "- Stary, wiem że uwielbiasz Black Sabbath. Posłuchaj sobie cover "Solitude" w wykonaniu Ulver!". I tak można by ująć, że od" Solitude" wkroczyłem na ekstremalna ścieżkę i nigdy z niej już nie wyjdę. To też zresztą utwór towarzyszący mi w wielu okresach mojego życia, który tytułowo pojawiał się w całej stoner/domowej poświecie gatunku i wracał niczym bumerang. Słowo "Solitude" (pl. samotność) to kwintesencja doom metalu, którego Ojcem również są Sabbaci - od hard rocka przez ciężar metalu i jego pochodne, aż po mrok i jego depresyjny powiew. 

Utwory

A1. Sweet Leaf
A2. After Forever
A3. Embryo (Instrumental)
A4. Children Of The Grave
B1. Orchid (Instrumental)
B2. Lord Of This World
B3. Solitude
B4. Into The Void