Opis

Problem z fonograficznym dorobkiem Andrzeja Zauchy polega na tym, że on prawie nie nagrywał całych albumów, a jedynie mnóstwo pojedynczych piosenek rozproszonych po przeróżnych wydawnictwach. O ile jego znakomity kolega Zbigniew Wodecki – choć zupełnie nieświadomie – wydał na świat istne arcydzieło, czyli pozbawiony tytułu debiut z 1976 roku, tak Zaucha takiej znakomitej wizytówki w postaci albumu długogrającego po prostu nie ma. Można oczywiście sięgnąć po jedną z licznych składanek, lecz nie sposób mówić tu o najmniejszego koherentności, skoro – choć nierzadko znakomite – nagrania są z zupełnie różnych okresów działalności i utrzymane w przeróżnych stylach, a podpisało je cały szereg autorów, a wykonali muzycy różnych składów.
Najbardziej spójne są zatem dwie płyty, które wydał jeszcze przed rozpoczęciem kariery solowej. Bardziej kultowa jest „Wołanie o słońce nad światem” Dżambli, ale my chcielibyśmy zwrócić uwagę na mocno niedocenianą – trzecią i jedyną płytę Anawy z jego udziałem. Zaucha był de facto „ciałem obcym”, którego dokooptowano do składu po odejściu Marka Grechuty. Nie miał wkładu w gotowe kompozycje Jana Kantego Pawluśkiewicza (głównie do utrzymanych w filozoficznym tonie słów Leszka Aleksandra Moczulskiego i Ryszarda Krynickiego), toteż jego rola ograniczyła się do wykonawcy. Choć powstała doprawdy interesująca płyta, jednak muzycy stwierdzili, że ich światy się nie połączyły i nie kontynuowali współpracy. Czy mieli słuszność, to już zależy od Was, którzy skuszą się na złotą edycję winylową. (Chyba, że wolicie bardziej przekrojowe wydawnictwo, to możecie sięgnąć po dwupłytową Zauchowską „Złotą kolekcję”). Obie natomiast znajdują się na pierwszym dysku zestawu „2 CD z 4 kultowych winyli”. Drugi dysk obejmuje anglojęzyczną płytę bez tytułu nagraną z big bandem Wiesława Pierogorólki oraz „Wszystkie stworzenia duże i małe” z towarzyszeniem Grupy Doktora Q o humorystycznym charakerze. Te drugie mamy także na czarnej płycie CD (tak, to nie pomyłka) lub winylowej.
Francuski reżyser Yves Goulais za zabójstwo własnej żony Zuzanny Leśniak i jego partnera Andrzeja Zauchy otrzymał śmiesznie niską karę 15 lat pozbawienia wolności. Z więzienia wyszedł już w 2005 roku, czyli 10 miesięcy przed terminem. Zmienił nazwisko na Iwo Kardel i pracuje jako scenarzysta. Współpracował przy takich produkcjach jak film „Kret” z 2011 roku czy serialach „Kryminalni” i „Leśniczówka”.

Utwory

A1. Kto Wybiera Samotno
A2. Czowiek Miar Wszechrzeczy
A3. Aby Czu
A4. Widzialno Marze
A5. Ta Wiara
A6. Bdc Czowiekiem
B1. Taczc W Powietrzu
B2. Uwierz W Nieznane
B3. Kto Tobie Da
B4. Nie Przerywajcie Zabawy